Masz w głowie dwanaście pomysłów i każdy z nich jest naprawdę dobry — wiesz o tym, bo przeczytałaś dość książek i przeszłaś dość kursów, żeby odróżnić złoto od taniej tandety z Temu. A jednak żaden z tych pomysłów nie ma finału. Otwierasz nowy dokument z dreszczem ekscytacji, a trzy tygodnie później jest już tylko kolejnym plikiem w folderze „kiedyś dokończę". Bo gdzieś po drodze zabłądziłaś.

Wiesz dokładnie, co powinnaś robić. Potrafisz nawet wytłumaczyć to innym. Ale kiedy siadasz, żeby zrobić to dla siebie — coś się zacina. Otwierasz Instagram zamiast dokumentu. Robisz trzecie pranie zamiast nagrania. Odpowiadasz na maile, które mogą poczekać, bo to daje Ci poczucie, że przynajmniej coś zrobiłaś — choć dobrze wiesz, że nie zrobiłaś tej jednej — dla siebie — ważnej rzeczy.

Patrzysz na inne kobiety — te, które publikują, kończą, sprzedają, przechodzą swój Glow Up — i czujesz coś, co wstyd Ci nazwać, bo jesteś na to za dorosła, żeby powiedzieć wprost: zazdrość. Ale to jest zazdrość. I szlag Cię trafia, bo wiesz, że to, co masz w sobie, jest co najmniej tak samo dobre, jak to, co one pokazują światu. Może lepsze. Tyle że Twoje leży nadal w szufladzie Twoich wizji, bo tego nie urzeczywistniasz.

Masz poczucie marnowania się — niedramatyczne ani teatralne, lecz ciche i uporczywe jak kamyk w bucie, do którego się przyzwyczaiłaś. Wstajesz rano z planem, kładziesz się wieczorem z poczuciem, że znowu przegapiłaś dzień, który mógł być przełomowy. Smutno Ci, że coś cennego się w tobie marnuje.

Masz chaos — w głowie, w działaniach, w kalendarzu, w plikach, w notatkach, w planach. Brakuje Ci ramy i znajomości swojego rytmu. Potrzebujesz kogoś, kto weźmie to wszystko, co w Tobie buzuje, i pomoże Ci to ułożyć w porządek, który ma głęboki sens — ale nie ten sztywny, który zabija twórczość zimną tabelką, tylko taki, w którym wreszcie możesz działać, bo czujesz klarowność i oparcie.

Kupiłaś już plannery (może planner Madamy, I hope so :)), kursy, szkolenia, zapisałaś się na webinary o produktywności, przeczytałaś książki o atomowych nawykach — i każde z tych narzędzi działało przez tydzień, może dwa, zanim wróciłaś do punktu wyjścia z jeszcze większym wstydem, bo teraz masz nie tylko niedokończone projekty, ale też niedokończone metody na kończenie projektów i cała czujesz się niedokończona.

Masz się dosyć — nie w taki sposób, że chcesz się zmienić w kogoś innego. Masz dosyć bycia kobietą, która wie i nie robi. Chcesz być kobietą, która wie i robi. I zbiera owoce i do tego cieszy się tą podróżą.

Nie brakuje Ci ani wiedzy ani talentu – wiesz o tym. Jesteś też ambitna, pracowita i bystra. Ale zaczynasz widzieć prawdę — potrzebujesz mapy, która jest Twoja — nie cudzej bo rady z postów na Instagramie nie działają i fakty to potwierdzają. Czujesz też, że potrzebujesz kogoś, kto zobaczy to, co Ty sama przed sobą ukrywasz i powie Ci to wprost. Jesteś na to gotowa.